بادداشت

فالی بزن به نیت باران، غزل بخوان. من می روم کنار خدا، یا نمی روم؟ من باز هم رفوزه شدم، تنبل کلاس. بالاتر از حروف الفبا نمی روم. دارا انار داشت، ولی، آه، آن طرف. دیگر سراغ غربت سارا نمی روم. ********** دوران مدرسه با این شعر برا خودم یه دنیا ساخته بودم قد یه اتاق تنگ و سرد اما انگار حالا دنیام از اونم کوچیک تر و تاریکتره نوشته شده در سه شنبه 96/10/26ساعت ...

از بيشمار آدمهايي که توي صف مي ايستند توي صف مي نشينند  و توي صف خوابشان مي برد تنها مادرم را دوست دارم که شعار نمي دهد... و درد مفاصلش از محافظه کاري نيست او تنها بقاي خانواده برايش مهم است و سازش کاري اش هيچ ربطي به شعور جمعي ندارد از بيشمار آدها از بيمشار تنها مادرم را که در جدال اصالت و عصيان هنوز روستايي فکر مي کند روستايي توليد مثل مي کند و روستايي اگر نايي داشته باشد با حرکات منقطع دستمالش رقص... از بيشمار آدمها تنها مادرم را که صف هاي بي حيا-خوش بانکها هنوز نتوانسته اند تخيلش را از صبوري تهي کنند هنوز مادرم را  که بي محابا يک زن است و  بي مز...